Біз күн сайын жолға шығамыз. Біреуі көлік жүргізеді, енді бірі жаяу жүреді, басқалары баласын мектепке апарады. Барлығымызды бір нәрсе біріктіреді – аман-сау жетуге деген ұмтылыс. Бірақ жолдағы қауіпсіздік еш жерден пайда болмайды. Ол біздің күнделікті әрекеттеріміз бен шешімдерімізден құралады.
Көбіміз кішкентай ережелерді елемейміз. Жылдамдықты аздап асыру, қызыл шамы бар жерде жүгіріп өту, мобильникке қарап жүру – осылардың бәрі апатқа апаратын жолдың басы. Бір сәттік асығыстық бүкіл өмірді өзгертуі мүмкін. Өйткені жол қателікті кешірмейді.
Мемлекет жолдарды жөндейді, жарықшамдар мен камералар орнатады, айыппұлдарды күшейтеді. Бірақ ең сенімді қорған – біздің санамыз бен жауапкершілігіміз. Баяу жүргізіп, жаяу жүргіншілерге жол беріп, балалардың қауіпсіздігін ойлайтын жүргізуші – нағыз батыр. Ал «зебра» бойымен асықпай, жасыл шамды күтіп өтетін жаяу жүргінші – біздің үлгіміз.
Жол – біздің ортақ кеңістігіміз. Мұнда әркім өзін ғана емес, өзгені де ойлауы керек. Бір-бірімізге деген құрмет пен сақтық – мыңдаған өмірді сақтап қалатын қарапайым әрекет.
Есіңізде болсын: үйге аман-сау жету – ең басты мақсат. Жолда асықпаңыз, сақ болыңыз, өзгенің өмірін құрметтеңіз.
